راهنمای دارویی قلب و عروق

دیجیتوکسین (Digitoxin)

Digitoxin
دیجیتوکسین (Digitoxin) از گروه گلیکوزیدهای قلبی (Cardiac Glycosides) است. کاربردها، مکانیسم، عوارض، تداخلات، هشدارها و پایش آن را در این راهنمای فارسی مرور کنید.
زیرگروه دارویی
گلیکوزید قلبی
وضعیت نسخه
Prescription
شروع اثر
وابسته به فرآورده و مسیر مصرف؛ برای تصمیم بالینی به برچسب رسمی مراجعه شود.

اطلاعات سریع و کاربردی

موارد مصرف
نارسایی قلبی
مکانیسم اثر
مهار Na+/K+-ATPase و افزایش اینوتروپی با اثر واگوتونیک بر هدایت دهلیزی‌بطنی
فارماکودینامیک
مهار Na+/K+-ATPase و افزایش اینوتروپی با اثر واگوتونیک بر هدایت دهلیزی‌بطنی. پیامد بالینی این اثر به دوز، اندیکاسیون و شرایط بیمار وابسته است و باید با پاسخ درمانی و عوارض سنجیده شود.
رده / زیرگروه
گلیکوزید قلبی
وضعیت رگولاتوری
دسترسی محدود/منطقه‌ای؛ کاربرد نسبت به دیگوکسین کمتر است.
حوزه رگولاتوری
بین‌المللی / وابسته به کشور
دوز مصرف
دوز دیجیتوکسین باید بر اساس اندیکاسیون، مسیر مصرف، سن، عملکرد کلیه و کبد و برچسب رسمی همان فرآورده تعیین شود؛ این بانک دوز عددی قابل تعمیم برای همه بیماران ارائه نمی‌کند.
روش مصرف
مسیر معمول/ثبت‌شده در این فایل: Oral. جزئیات تجویز و آماده‌سازی از برچسب رسمی همان فرآورده پیروی کند.
زمان مصرف
زمان مصرف یا تجویز به اندیکاسیون و فرآورده بستگی دارد و باید طبق نسخه و برچسب انجام شود.
همراه غذا
رابطه مصرف با غذا برای هر فرآورده متفاوت است؛ برچسب رسمی همان محصول مبناست.
دوز فراموش‌شده
در درمان مزمن معمولاً دوز فراموش‌شده دو برابر نمی‌شود؛ زمان مصرف بعدی طبق برچسب تعیین شود. در درمان وریدی/انفوزیونی یا داروهای تخصصی، وقفه باید فوری با تیم درمانی مطرح شود.
قطع دارو
قطع یا تغییر دیجیتوکسین باید با توجه به اندیکاسیون و خطر برگشت بیماری انجام شود؛ برای درمان‌های انفوزیونی یا PAH قطع ناگهانی می‌تواند خطرناک باشد.
موارد منع مصرف
حساسیت به دارو و موارد اختصاصی برچسب فرآورده؛ بیماری‌های همراه و تداخل‌های مهم باید پیش از مصرف بررسی شوند.
عوارض شایع
تهوع، بی‌اشتهایی، سرگیجه، خستگی و کندی ضربان ممکن است رخ دهد؛ این علائم به‌ویژه در سالمندان یا اختلال کلیه باید جدی گرفته شوند
عوارض جدی
انواع برادی‌آریتمی و تاکی‌آریتمی، بلوک AV و مسمومیت دیجیتالیس؛ اختلال پتاسیم و منیزیم می‌تواند حساسیت به سمیت را افزایش دهد متابولیسم کبدی و نیمه‌عمر طولانی، خطر تجمع و مسمومیت را در برخی بیماران افزایش می‌دهد.
علائم نیازمند مراجعه فوری
غش، تنگی نفس شدید، درد قفسه سینه جدید، اختلال هوشیاری، خونریزی شدید، ضربان بسیار کند/سریع یا واکنش حساسیتی شدید نیازمند ارزیابی فوری است.
مصرف بیش از حد
مصرف بیش‌ازحد می‌تواند عوارض همودینامیک، ریتمی، خونریزی یا سمیت اختصاصی ایجاد کند و ارزیابی فوری مرکز درمانی/مسمومیت لازم است.
تداخلات دارویی
داروهای کندکننده گره AV، دیورتیک‌های ایجادکننده اختلال الکترولیت و داروهای مؤثر بر P-gp یا پاک‌سازی کلیوی می‌توانند خطر سمیت را تغییر دهند
تداخل با غذا
تداخل غذایی اختصاصی باید از برچسب بررسی شود؛ غذا و مکمل‌ها ممکن است جذب یا تحمل برخی فرآورده‌ها را تغییر دهند.
تداخل با گیاهان و مکمل‌ها
گیاهان و مکمل‌ها می‌توانند فشار، ضربان، پلاکت، انعقاد یا متابولیسم دارو را تغییر دهند؛ فهرست کامل آنها باید ثبت شود.
تداخل با الکل
الکل می‌تواند سرگیجه، افت فشار، خونریزی یا سمیت کبدی بعضی داروها را تشدید کند؛ مصرف باید بر اساس وضعیت بیمار بررسی شود.
ارزیابی پیش از شروع
ECG، ضربان و ریتم، عملکرد کلیه، پتاسیم و منیزیم، داروهای تداخل‌کننده، سن، وزن و علائم نارسایی قلبی یا آریتمی
تنظیم در نارسایی کلیه
اثر نارسایی کلیه و نیاز به تنظیم دوز برای این دارو اختصاصی است؛ eGFR/CrCl و وضعیت حجم در صورت ارتباط بررسی شود.
تنظیم در بیماری کبد
بیماری کبدی می‌تواند متابولیسم یا ایمنی این دارو را تغییر دهد؛ تنظیم دوز یا منع مصرف باید از برچسب رسمی بررسی شود.
نگهداری
در بسته اصلی و مطابق شرایط درج‌شده روی برچسب، دور از رطوبت، گرما و دسترس کودک نگهداری شود؛ اشکال تزریقی/بیولوژیک ممکن است شرایط ویژه داشته باشند.
بارداری
در بارداری و شیردهی تصمیم باید بر اساس اندیکاسیون و داروی دقیق باشد؛ تغییرات فیزیولوژیک بارداری و عملکرد کلیه بر دوز/سطح دارو اثر می‌گذارند
شیردهی
اطلاعات انتقال به شیر و اثر بر نوزاد برای داروی دقیق باید از برچسب رسمی بررسی شود؛ تصمیم بر اساس ضرورت درمان مادر و خطر نوزاد است.
سالمندان
در سالمندان خطر افت فشار، آریتمی، اختلال کلیه و چنددارویی بیشتر است؛ شروع و پایش باید فردی باشد.
کودکان
اندیکاسیون و دوز کودکان باید جداگانه از منبع رسمی بررسی شود و دوز بزرگسال نباید تعمیم داده شود.
رانندگی و کار دقیق
تا مشخص شدن اثر دارو بر فشار، ضربان، سرگیجه یا هوشیاری، در رانندگی و کار دقیق احتیاط شود.

راهنمای کامل دارو

معرفی و جایگاه دارو

دیجیتوکسین (Digitoxin) در گروه «گلیکوزیدهای قلبی (Cardiac Glycosides)» قرار می‌گیرد و در این بانک برای «نارسایی قلبی» یا کاربردهای نزدیک به آن ثبت شده است. این دارو از نظر فارماکولوژیک در زیرگروه «گلیکوزید قلبی» قرار دارد. جایگاه واقعی آن در درمان به تشخیص، شدت بیماری، درمان‌های قبلی، بیماری‌های همراه، وضعیت کلیه و کبد، سن و داروهای هم‌زمان وابسته است. متابولیسم کبدی و نیمه‌عمر طولانی، خطر تجمع و مسمومیت را در برخی بیماران افزایش می‌دهد. این صفحه برای آموزش بیمار و کمک به مرور حرفه‌ای اطلاعات نوشته شده و جایگزین نسخه، معاینه یا تصمیم فردی پزشک نیست. در داروهای قدیمی یا منطقه‌ای، وجود نام در بانک به معنی توصیه برای مصرف یا دسترسی در ایران نیست و وضعیت مجوز باید پیش از انتشار نهایی بررسی شود.

دارو چگونه اثر می‌کند؟

مکانیسم اصلی دیجیتوکسین چنین توصیف می‌شود: مهار Na+/K+-ATPase و افزایش اینوتروپی با اثر واگوتونیک بر هدایت دهلیزی‌بطنی. این توضیح کمک می‌کند بفهمیم چرا دارو می‌تواند در نارسایی قلبی مفید باشد، اما پاسخ بالینی فقط از مکانیسم قابل پیش‌بینی نیست. اثر دارو به دوز، مسیر مصرف (Oral), وضعیت همودینامیک یا متابولیک بیمار و درمان‌های هم‌زمان بستگی دارد. برخی اثرات آزمایشگاهی زودتر دیده می‌شوند، در حالی که اثر بر علائم یا پیامدهای قلبی‌عروقی ممکن است زمان بیشتری نیاز داشته باشد. همچنین یک اثر فارماکولوژیک مطلوب می‌تواند در شرایطی دیگر به عارضه تبدیل شود؛ برای مثال کاهش فشار، کندی یا افزایش ضربان، تغییر انعقاد یا تغییر سطح لیپید فقط وقتی مطلوب است که با هدف درمان هماهنگ باشد.

چه زمانی ممکن است تجویز شود؟

کاربرد ثبت‌شده در این فایل «نارسایی قلبی» است، ولی اندیکاسیون دقیق باید با برچسب همان فرآورده و راهنمای بالینی روز تطبیق داده شود. در بسیاری از بیماران، دیجیتوکسین تنها یکی از اجزای برنامه درمانی است و انتخاب آن زمانی منطقی است که هدف درمان، خطر پایه و گزینه‌های جایگزین روشن باشند. افزایش قدرت انقباض و/یا کاهش هدایت گره دهلیزی‌بطنی در شرایط منتخب، با جایگاهی محدود و نیازمند انتخاب دقیق بیمار. پزشک باید مشخص کند هدف درمان چیست: کاهش علائم، بهبود یک شاخص آزمایشگاهی، حمایت همودینامیک، پیشگیری از رخداد، یا کند کردن پیشرفت بیماری. اگر هدف روشن نباشد، ادامه طولانی‌مدت یک داروی قلبی می‌تواند بدون فایده کافی، بیمار را در معرض تداخل و عارضه قرار دهد.

پیش از شروع چه اطلاعاتی مهم است؟

پیش از شروع دیجیتوکسین، بهتر است فهرست کامل داروهای نسخه‌ای و بدون نسخه، مکمل‌ها، فرآورده‌های گیاهی و حساسیت‌های دارویی ثبت شود. ارزیابی پایه معمولاً شامل ECG، ضربان و ریتم، عملکرد کلیه، پتاسیم و منیزیم، داروهای تداخل‌کننده، سن، وزن و علائم نارسایی قلبی یا آریتمی است. وجود بارداری یا برنامه بارداری، شیردهی، سابقه سنکوپ، آریتمی، خونریزی، بیماری شدید کبدی یا کلیوی و بستری اخیر می‌تواند تصمیم را تغییر دهد. برای داروهای با کاربرد تخصصی، تأیید تشخیص و مرحله بیماری مهم‌تر از صرف وجود یک علامت است. همچنین باید معلوم باشد دارو برای مصرف مزمن است یا کوتاه‌مدت/بیمارستانی. این اطلاعات احتمال خطا در انتخاب دوز، مسیر تجویز و تفسیر عوارض را کم می‌کند.

نحوه مصرف یا تجویز

مسیر معمول ثبت‌شده برای دیجیتوکسین در این فایل «Oral» است، اما شکل‌ها و قدرت‌های موجود می‌توانند بین کشورها و سازندگان متفاوت باشند. دوز آغازین، تیتر کردن، فاصله مصرف و حداکثر دوز باید از برچسب رسمی، اندیکاسیون و وضعیت بیمار تعیین شود؛ به همین دلیل این بانک عمداً یک عدد واحد و قابل تعمیم برای همه بیماران ارائه نمی‌کند. در درمان‌های تزریقی یا انفوزیونی، آماده‌سازی محلول، سرعت تجویز، سازگاری خط وریدی و مانیتورینگ بخشی از ایمنی درمان است. در درمان خوراکی، ارتباط با غذا و امکان نصف‌کردن قرص باید از فرآورده مشخص شود. مصرف دوبرابر برای جبران دوز فراموش‌شده معمولاً راه‌حل ایمنی نیست مگر آنکه برچسب صریحاً توصیه کرده باشد.

پایش درمان و آزمایش‌ها

پایش مؤثر یعنی تنها به یک عدد آزمایشگاهی اکتفا نکنیم و هم‌زمان پاسخ درمان و عوارض را بسنجیم. برای دیجیتوکسین، چارچوب پایش شامل ضربان و ECG، عملکرد کلیه و الکترولیت‌ها؛ در موارد منتخب سطح سرمی دارو و زمان صحیح نمونه‌گیری، همراه با بررسی علائم سمیت است. فاصله پایش در شروع درمان یا پس از تغییر دوز معمولاً کوتاه‌تر است و سپس بر اساس پایداری بیمار تنظیم می‌شود. اگر دارو اثر قابل توجهی بر فشار یا ضربان دارد، ثبت علائم همراه مانند سرگیجه، غش، تپش، درد قفسه سینه یا کاهش تحمل فعالیت کمک‌کننده است. در داروهای تخصصی، معیارهای بیماری مانند کلاس عملکردی، اکو، نشانگرهای آزمایشگاهی یا شاخص‌های خطر نیز باید در کنار تحمل دارو بررسی شوند. هدف، ادامه دارو صرفاً به‌دلیل «تحمل ظاهری» نیست؛ باید فایده قابل سنجش وجود داشته باشد.

عوارض شایع

عوارض شایع دیجیتوکسین به مکانیسم و مسیر مصرف وابسته‌اند. به‌طور کلی در این گروه می‌توان با تهوع، بی‌اشتهایی، سرگیجه، خستگی و کندی ضربان ممکن است رخ دهد؛ این علائم به‌ویژه در سالمندان یا اختلال کلیه باید جدی گرفته شوند روبه‌رو شد. وجود یک عارضه خفیف الزاماً به معنی قطع درمان نیست؛ گاهی زمان بروز، شدت، ارتباط با دوز، کم‌آبی، بیماری حاد یا داروی جدید علت را روشن می‌کند. با این حال، بیمار نباید علائم جدید را پنهان کند یا برای کنترل آنها خودسرانه داروی دیگری اضافه کند. ثبت زمان شروع علامت، فشار و ضربان در صورت امکان و تغییرات دارویی اخیر به پزشک کمک می‌کند بین عارضه واقعی، پیشرفت بیماری و علت‌های دیگر تفاوت بگذارد. در درمان‌های مزمن، تحمل پایدار و کیفیت زندگی نیز بخشی از ارزیابی موفقیت است.

هشدارها و عوارض جدی

علائمی مانند سنکوپ، تنگی نفس شدید یا رو به بدترشدن، درد قفسه سینه جدید، ضربان بسیار کند یا سریع، اختلال هوشیاری، خونریزی شدید، تورم صورت و راه هوایی یا واکنش حساسیتی شدید نیاز به ارزیابی فوری دارند. در مورد دیجیتوکسین، عوارض جدی بالقوه می‌تواند شامل انواع برادی‌آریتمی و تاکی‌آریتمی، بلوک AV و مسمومیت دیجیتالیس؛ اختلال پتاسیم و منیزیم می‌تواند حساسیت به سمیت را افزایش دهد باشد. متابولیسم کبدی و نیمه‌عمر طولانی، خطر تجمع و مسمومیت را در برخی بیماران افزایش می‌دهد. خطر عارضه در سالمندان، بیماران چنددارویی، افراد با اختلال کلیه یا کبد و هنگام بیماری حاد یا کم‌آبی می‌تواند بیشتر شود. مهم است که بیمار بداند «عارضه نادر» به معنی «غیرممکن» نیست و در مقابل، مشاهده فهرست طولانی عوارض نیز نباید باعث قطع خودسرانه داروی ضروری شود. تصمیم باید بر اساس شدت و احتمال ارتباط انجام شود.

تداخلات دارویی، غذایی و مکمل‌ها

تداخل دارویی ممکن است سطح دیجیتوکسین را تغییر دهد، اثر آن را تشدید یا تضعیف کند یا خطر یک عارضه مشترک را بالا ببرد. در این گروه، موارد مهم شامل داروهای کندکننده گره AV، دیورتیک‌های ایجادکننده اختلال الکترولیت و داروهای مؤثر بر P-gp یا پاک‌سازی کلیوی می‌توانند خطر سمیت را تغییر دهند است. الکل می‌تواند در بعضی بیماران افت فشار، سرگیجه، خطر خونریزی یا سمیت کبدی را تشدید کند. مکمل‌های گیاهی نیز بی‌خطر فرض نمی‌شوند؛ برخی روی فشار، ضربان، پلاکت، انعقاد یا آنزیم‌های متابولیک اثر دارند. بهترین کار این است که بیمار در هر ویزیت یک فهرست به‌روز از تمام فرآورده‌ها همراه داشته باشد. شروع آنتی‌بیوتیک، ضدقارچ، ضدویروس، داروی ضدصرع یا داروی جدید قلبی می‌تواند نیازمند بررسی فوری تداخل باشد.

کلیه، کبد و سالمندان

عملکرد کلیه و کبد در بسیاری از داروهای قلبی بر غلظت، مدت اثر یا تحمل دارو اثر می‌گذارد. برای دیجیتوکسین، تنظیم دوز یا فاصله مصرف باید بر اساس مشخصات همان دارو و برچسب انجام شود و نمی‌توان قاعده یکسانی برای همه اعضای گروه ارائه کرد. در سالمندان، کاهش ذخیره کلیوی، تغییر ترکیب بدن، افت فشار ارتواستاتیک و چنددارویی احتمال عارضه را بیشتر می‌کند. در بیماری حاد همراه استفراغ، اسهال، تب، کاهش دریافت مایعات یا افت فشار، بعضی داروها نیاز به بازبینی موقت دارند. هر تصمیم برای نگه‌داشتن یا قطع موقت دارو باید با تیم درمانی هماهنگ شود، به‌ویژه اگر دارو برای کنترل ریتم، همودینامیک یا بیماری پرخطر تجویز شده باشد.

بارداری، شیردهی و باروری

در بارداری و شیردهی تصمیم باید بر اساس اندیکاسیون و داروی دقیق باشد؛ تغییرات فیزیولوژیک بارداری و عملکرد کلیه بر دوز/سطح دارو اثر می‌گذارند. در مورد دیجیتوکسین باید مشخصاً برچسب رسمی و داده‌های انسانی/حیوانی همان دارو مرور شود؛ تعمیم ایمنی از یک داروی هم‌گروه به داروی دیگر قابل اعتماد نیست. اگر بیمار در سن باروری است، باید بداند آیا دارو به تست بارداری، روش مؤثر پیشگیری یا فاصله زمانی پس از قطع نیاز دارد یا خیر. در شیردهی نیز میزان انتقال به شیر، جذب توسط نوزاد و خطر بیماری مادر باید با هم سنجیده شوند. اگر بارداری حین درمان رخ داد، قطع ناگهانی هر داروی قلبی بدون تماس با پزشک می‌تواند خطرناک باشد؛ تصمیم باید سریع ولی ساختاریافته و با توجه به بیماری زمینه‌ای گرفته شود.

جمع‌بندی

دیجیتوکسین (Digitoxin) دارویی از گروه گلیکوزیدهای قلبی (Cardiac Glycosides) با مکانیسم «مهار Na+/K+-ATPase و افزایش اینوتروپی با اثر واگوتونیک بر هدایت دهلیزی‌بطنی» است. مهم‌ترین نکته این است که کاربرد، مسیر، دوز و پایش آن بر اساس اندیکاسیون و وضعیت بیمار تعیین می‌شود و اطلاعات عمومی نباید جایگزین نسخه شود. متابولیسم کبدی و نیمه‌عمر طولانی، خطر تجمع و مسمومیت را در برخی بیماران افزایش می‌دهد. برای استفاده ایمن، تشخیص درست، مرور تداخلات، توجه به کلیه و کبد، برنامه پایش و شناخت علائم هشدار لازم است. این مدخل به‌صورت draft و نیازمند بازبینی پزشکی تهیه شده تا قبل از انتشار عمومی با برچسب رسمی فرآورده‌های در دسترس و وضعیت بازار ایران تطبیق داده شود. برای جزئیات دارومحور از مرجع NLM/NCBI یا DailyMed و برای جایگاه بالینی از راهنمای ESC مرتبط استفاده شده است.

منابع معتبر برای مطالعه بیشتر

برای اطلاعات دارومحور می‌توانید به PubChem Compound Summary: Digitoxin از PubChem / NCBI-NLM مراجعه کنید. برای جایگاه درمان در بیماری مربوطه نیز 2021 ESC Guidelines for the diagnosis and treatment of acute and chronic heart failure از European Society of Cardiology مرجع بالینی اصلی این مدخل است. تاریخ بررسی لینک‌ها در این بانک ۱۵ اوت ۲۰۲۶ است. چون مجوزها، برچسب‌ها و توصیه‌های بالینی می‌توانند تغییر کنند، پیش از انتشار یا تصمیم بالینی باید نسخه جاری منبع بررسی شود.

پرسش‌های رایج

دیجیتوکسین (Digitoxin) برای چه استفاده می‌شود؟

در این بانک، کاربرد اصلی دیجیتوکسین «نارسایی قلبی» ثبت شده است. اندیکاسیون دقیق به برچسب دارو، وضعیت بیمار و راهنمای بیماری بستگی دارد. متابولیسم کبدی و نیمه‌عمر طولانی، خطر تجمع و مسمومیت را در برخی بیماران افزایش می‌دهد. خوددرمانی یا استفاده از نسخه بیمار دیگر مناسب نیست.

هنگام مصرف دیجیتوکسین چه چیزهایی باید پایش شود؟

پایش بر اساس مکانیسم و اندیکاسیون تعیین می‌شود. چارچوب کلی شامل ضربان و ECG، عملکرد کلیه و الکترولیت‌ها؛ در موارد منتخب سطح سرمی دارو و زمان صحیح نمونه‌گیری، همراه با بررسی علائم سمیت است. زمان و فاصله پایش باید با توجه به وضعیت بیمار و تغییر دوز توسط پزشک تعیین شود.

عوارض مهم دیجیتوکسین چیست؟

عوارض شایع‌تر می‌توانند شامل تهوع، بی‌اشتهایی، سرگیجه، خستگی و کندی ضربان ممکن است رخ دهد؛ این علائم به‌ویژه در سالمندان یا اختلال کلیه باید جدی گرفته شوند باشند. عوارض جدی‌تر شامل انواع برادی‌آریتمی و تاکی‌آریتمی، بلوک AV و مسمومیت دیجیتالیس؛ اختلال پتاسیم و منیزیم می‌تواند حساسیت به سمیت را افزایش دهد است. شدت، زمان شروع و ارتباط با دارو برای تصمیم‌گیری اهمیت دارد.

آیا دیجیتوکسین با داروهای دیگر تداخل دارد؟

بله. تداخلات مهم این گروه شامل داروهای کندکننده گره AV، دیورتیک‌های ایجادکننده اختلال الکترولیت و داروهای مؤثر بر P-gp یا پاک‌سازی کلیوی می‌توانند خطر سمیت را تغییر دهند است. هر داروی جدید، مکمل یا فرآورده گیاهی باید پیش از مصرف از نظر تداخل با دیجیتوکسین بررسی شود.

آیا دیجیتوکسین در بارداری یا شیردهی قابل استفاده است؟

در بارداری و شیردهی تصمیم باید بر اساس اندیکاسیون و داروی دقیق باشد؛ تغییرات فیزیولوژیک بارداری و عملکرد کلیه بر دوز/سطح دارو اثر می‌گذارند. برای دیجیتوکسین باید داده‌های همان دارو و برچسب رسمی بررسی شود؛ ایمنی یک عضو گروه را نمی‌توان به عضو دیگر تعمیم داد.

اگر یک دوز دیجیتوکسین فراموش شود چه باید کرد؟

قاعده دقیق به فرآورده و فاصله تا دوز بعدی بستگی دارد. معمولاً نباید برای جبران، دوز را خودسرانه دو برابر کرد. در داروهای انفوزیونی یا تخصصی، قطع یا وقفه می‌تواند مهم باشد و باید سریع با تیم درمانی تماس گرفت.

منبع و بازبینی

در حال تکمیل
آخرین بازبینی پزشکی
26471106
توجه: این صفحه برای آموزش و آگاهی است و جایگزین تشخیص، تجویز یا تنظیم دوز توسط پزشک نیست.