اختلال حرکت دیواره قلب چیست و چه علائمی دارد
اختلال حرکت دیواره
Wall Motion Abnormality به هر نوع اختلال در حرکت طبیعی دیوارههای بطن چپ گفته میشود و یکی از مهمترین نشانههای آسیب عضله قلب است. در حالت طبیعی، تمام بخشهای دیواره بطن چپ هنگام انقباض بهطور هماهنگ به سمت مرکز حفره حرکت میکنند و ضخیمتر میشوند. هر تغییری در این الگوی طبیعی میتواند نشاندهنده کاهش خونرسانی، آسیب ناشی از سکته قلبی یا ضعف عمومی عملکرد قلب باشد.
این اختلال معمولاً زمانی رخ میدهد که بخشی از عضله قلب خون کافی دریافت نکند. وقتی یک شریان کرونر تنگ یا مسدود میشود، ناحیهای از دیواره قلب که توسط آن تغذیه میشود دچار کاهش حرکت میگردد. این تغییرات میتوانند حتی قبل از بروز علائم شدید قابل مشاهده باشند و به تشخیص زودهنگام بیماری کمک کنند.
یکی از انواع اختلالات Wall Motion، Hypokinesia است. در این حالت، دیواره قلب حرکت دارد اما کمتر از حد طبیعی. این وضعیت معمولاً در نواحی با خونرسانی ناکافی دیده میشود و میتواند نشانهای از ایسکمی یا آسیب خفیف عضله باشد. هیپوکینزی اغلب در تست استرس اکو آشکار میشود.
نوع شدیدتر اختلال، Akinesia است. در این حالت، بخشی از دیواره اصلاً حرکت نمیکند. این وضعیت معمولاً پس از سکته قلبی رخ میدهد، جایی که عضله قلب در آن ناحیه دچار نکروز شده و توانایی انقباض را از دست داده است. آکینزی نشاندهنده آسیب جدی و دائمی عضله است.
شدیدترین اختلال، Dyskinesia است. در این حالت، دیواره نهتنها منقبض نمیشود، بلکه در جهت مخالف حرکت طبیعی به بیرون برجسته میشود. این حالت معمولاً در نواحی با آسیب شدید پس از انفارکتوس دیده میشود و نشانهای از ضعف شدید عملکرد بطن چپ است.
اختلالات Wall Motion میتوانند ناحیهای یا گسترده باشند. اختلال ناحیهای معمولاً با انسداد یک شریان کرونر مرتبط است، در حالی که اختلال گسترده ممکن است در نارسایی قلبی یا کاردیومیوپاتی دیده شود. این تفاوت به پزشک کمک میکند علت اصلی مشکل را بهتر تشخیص دهد.
در نارسایی قلبی، Wall Motion Abnormality ممکن است بهصورت Global Hypokinesia دیده شود. در این حالت، تمام دیوارههای بطن چپ کمتر از حد طبیعی حرکت میکنند. این وضعیت نشاندهنده کاهش کلی قدرت پمپاژ قلب است و معمولاً با کاهش کسر جهشی همراه است.
اکوکاردیوگرافی ابزار اصلی برای تشخیص Wall Motion Abnormality است. با مشاهده حرکت زنده دیوارهها، پزشک میتواند نواحی با حرکت طبیعی، کاهشیافته یا غیرطبیعی را شناسایی کند. تکنیکهای پیشرفته مانند Strain Imaging نیز میتوانند اختلالات ظریفتر را آشکار کنند.
MRI قلب نیز برای ارزیابی دقیق Wall Motion استفاده میشود. این روش بهویژه زمانی کاربرد دارد که نیاز به بررسی دقیقتر باشد یا تصاویر اکو کیفیت کافی نداشته باشند. MRI میتواند نواحی زنده و غیرزنده عضله قلب را از هم تفکیک کند و شدت آسیب را مشخص سازد.
اختلالات Wall Motion نقش مهمی در تعیین محل آسیب قلبی دارند. برای مثال، کاهش حرکت در دیواره قدامی معمولاً با انسداد شریان LAD مرتبط است. این ارتباط تشخیصی در مدیریت بیماران با سکته قلبی اهمیت زیادی دارد و میتواند مسیر درمان را تعیین کند.
Wall Motion Abnormality همچنین در ارزیابی اثربخشی درمانها نقش دارد. پس از باز کردن عروق کرونر یا درمان نارسایی قلبی، بهبود حرکت دیوارهها میتواند نشانهای از پاسخ مناسب به درمان باشد. این تغییرات معمولاً در پیگیریهای دورهای قابل مشاهدهاند.
در برخی بیماران، اختلالات Wall Motion تنها در شرایط استرس ظاهر میشود. تست استرس اکو میتواند این نواحی را شناسایی کند. زمانی که قلب تحت فشار قرار میگیرد، نواحی با خونرسانی ناکافی دچار کاهش حرکت میشوند و این موضوع به تشخیص بیماری کمک میکند.
وجود Wall Motion Abnormality معمولاً با پیشآگهی ضعیفتر همراه است. نواحی وسیع آکینزی یا دیسکینزی خطر نارسایی قلبی، آریتمی و مرگومیر را افزایش میدهند. بنابراین تحلیل دقیق حرکت دیوارهها نهتنها برای تشخیص، بلکه برای پیشبینی آینده بیمار نیز اهمیت دارد.
این اختلالات میتوانند در بیماریهای غیرکرونری نیز دیده شوند. برای مثال، در میوکاردیت، کاردیومیوپاتی دیلاته یا بیماریهای التهابی، حرکت دیوارهها ممکن است کاهش یابد. بنابراین Wall Motion Abnormality همیشه به معنای انسداد عروق نیست و باید در زمینه بالینی تفسیر شود.
در نهایت، Wall Motion Abnormality یکی از کلیدیترین شاخصهای آسیب عضله قلب است. این اختلال میتواند نشانهای از ایسکمی، انفارکتوس، نارسایی قلبی یا بیماریهای عضلانی قلب باشد. ارزیابی دقیق و منظم آن به پزشکان کمک میکند بیماریها را زودتر تشخیص دهند، درمان مناسب را انتخاب کنند و پیشآگهی بیمار را دقیقتر برآورد کنند.
