تشخیص بیماری قلبی چگونه انجام می‌شود و شامل چه آزمایش‌هایی است

تشخیص بیماری قلبی

تشخیص بیماری قلبی یک فرآیند چندمرحله‌ای است که با هدف شناسایی دقیق مشکلات ساختاری، عملکردی یا الکتریکی قلب انجام می‌شود. این تشخیص معمولاً با بررسی علائم بیمار آغاز می‌شود و سپس با استفاده از تست‌های تخصصی تکمیل می‌گردد. ترکیب شرح حال، معاینه فیزیکی و ابزارهای تشخیصی به پزشک کمک می‌کند علت اصلی علائم را مشخص کند و بهترین مسیر درمان را انتخاب نماید.

در اولین مرحله، پزشک شرح حال دقیقی از بیمار می‌گیرد. علائمی مانند درد قفسه سینه، تنگی نفس، تپش قلب، سرگیجه، خستگی زودرس یا ورم اندام‌ها می‌توانند نشانه‌هایی از بیماری قلبی باشند. سابقه خانوادگی، سبک زندگی، فشار خون، دیابت و مصرف داروها نیز در تشخیص اهمیت زیادی دارند.

معاینه فیزیکی بخش مهمی از تشخیص است. پزشک با گوش دادن به صدای قلب، بررسی ضربان، فشار خون و مشاهده علائم ظاهری مانند کبودی یا ورم می‌تواند سرنخ‌های اولیه‌ای از نوع مشکل قلبی به دست آورد. وجود سوفل قلب یا ضربان نامنظم معمولاً نیازمند بررسی‌های تکمیلی است.

یکی از اصلی‌ترین ابزارهای تشخیصی، الکتروکاردیوگرافی است. ECG فعالیت الکتریکی قلب را ثبت می‌کند و می‌تواند آریتمی‌ها، سکته قلبی، اختلالات هدایت و تغییرات ایسکمیک را نشان دهد. این تست سریع و غیرتهاجمی است و معمولاً اولین بررسی تخصصی محسوب می‌شود.

اکوکاردیوگرافی یکی از دقیق‌ترین روش‌ها برای ارزیابی ساختار و عملکرد قلب است. این تست با امواج صوتی اندازه حفرات قلب، عملکرد دریچه‌ها، قدرت پمپاژ و وجود نقص‌های مادرزادی را مشخص می‌کند. اکو برای تشخیص نارسایی قلبی، بیماری‌های دریچه‌ای و فشار ریوی بسیار ارزشمند است.

تست ورزش یا تست استرس برای بررسی عملکرد قلب در شرایط فعالیت استفاده می‌شود. این تست می‌تواند تنگی عروق کرونر را آشکار کند و برای ارزیابی درد قفسه سینه، ظرفیت ورزشی و اثربخشی درمان‌های قلبی کاربرد دارد. تست استرس می‌تواند با تردمیل، دوچرخه یا دارو انجام شود.

هولتر ریتم و مانیتورینگ طولانی‌مدت برای تشخیص آریتمی‌های گذرا یا نامنظم استفاده می‌شوند. این دستگاه‌ها ریتم قلب را در طول شبانه‌روز ثبت می‌کنند و برای بیمارانی که دچار تپش قلب، سنکوپ یا سرگیجه هستند بسیار مفیدند. برخی دستگاه‌ها حتی می‌توانند هفته‌ها یا ماه‌ها ریتم قلب را پایش کنند.

سی‌تی آنژیوگرافی قلب یکی از روش‌های پیشرفته برای بررسی عروق کرونر است. این تست غیرتهاجمی می‌تواند تنگی‌ها، انسدادها و میزان کلسیم عروق را با دقت بالا نشان دهد. CT آنژیو در بسیاری از موارد جایگزین آنژیوگرافی تهاجمی شده است.

MRI قلب یکی از دقیق‌ترین روش‌ها برای ارزیابی بافت عضله قلب، اسکار، التهاب و عملکرد بطن‌هاست. این تست برای تشخیص کاردیومیوپاتی‌ها، میوکاردیت و بیماری‌های مادرزادی بسیار ارزشمند است و اطلاعاتی ارائه می‌دهد که در هیچ تست دیگری قابل‌دستیابی نیست.

در نهایت، آنژیوگرافی کرونر روش استاندارد طلایی برای بررسی عروق قلب است. این روش تهاجمی امکان مشاهده مستقیم تنگی‌ها را فراهم می‌کند و در صورت نیاز می‌توان هم‌زمان استنت‌گذاری انجام داد. انتخاب این روش معمولاً زمانی انجام می‌شود که سایر تست‌ها نشان‌دهنده بیماری کرونری باشند.