آنژین ناپایدار چیست، چه علائمی دارد و چگونه تشخیص داده می‌شود

🚨 آنژین ناپایدار (Unstable Angina) یک وضعیت بسیار جدی و اورژانسی است که نشان‌دهنده وخامت ناگهانی در سیستم خون‌رسانی قلب است. برخلاف نوع پایدار، این درد الگوی مشخصی ندارد و ممکن است در حالت استراحت یا با کمترین فعالیت بدنی ظاهر شود. این وضعیت به عنوان بخشی از “سندرم حاد کرونری” (Acute Coronary Syndrome – مجموعه‌ای از حالات ناشی از کاهش ناگهانی جریان خون به قلب) شناخته می‌شود و هشداری مستقیم برای یک سکته قلبی قریب‌الوقوع است.

🍂 علت اصلی این ناپایداری، تغییر در وضعیت پلاک‌های چربی داخل رگ‌ها است. در این حالت، پوشش روی پلاک دچار ترک‌خوردگی یا پارگی (Rupture) می‌شود و بدن برای ترمیم آن، فرآیند تشکیل لخته را آغاز می‌کند. این لخته به صورت ناقص مسیر رگ را مسدود می‌کند و باعث می‌شود جریان خون به صورت متناوب و غیرقابل پیش‌بینی قطع و وصل شود؛ به همین دلیل درد بیمار دیگر با استراحت ساده یا الگوهای قدیمی سازگار نیست.

🌬️ علائم آنژین ناپایدار معمولاً شدیدتر و طولانی‌تر از دردهای معمولی قلب هستند. این درد ممکن است بیش از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه طول بکشد و برخلاف آنژین پایدار، به خوبی به قرص‌های زیرزبانی نیتروگلیسیرین پاسخ نمی‌دهد. بیمار ممکن است احساس کند که درد هر بار شدیدتر می‌شود یا با فعالیت‌های بسیار سبک‌تر از قبل شروع می‌شود. همراه شدن درد با تعریق سرد، تهوع یا احساس ضعف شدید، نشان‌دهنده وضعیت بحرانی قلب است.

💉 از نظر پزشکی، آنژین ناپایدار یک وضعیت “پیش از سکته” محسوب می‌شود. اگرچه در این مرحله هنوز بافت عضله قلب به طور کامل از بین نرفته است، اما رگ در آستانه بستن کامل قرار دارد. پزشکان با بررسی نوار قلب و آزمایش‌های خونی مخصوص (Troponin – پروتئینی که در اثر آسیب به عضله قلب در خون آزاد می‌شود)، وضعیت را ارزیابی می‌کنند. منفی بودن آزمایش خون در حضور دردهای شدید، تفاوت اصلی میان آنژین ناپایدار و سکته قلبی قطعی است.

🏥 درمان این بیماران مستلزم بستری فوری در بخش مراقبت‌های ویژه قلبی (CCU) است. هدف اصلی درمان، جلوگیری از بسته شدن کامل رگ توسط لخته است. برای این کار از داروهای قوی ضد لخته و رقیق‌کننده‌های خون به صورت وریدی استفاده می‌شود. در اکثر موارد، پزشکان پس از پایدار کردن وضعیت بیمار، انجام آنژیوگرافی (Angiography – عکس‌برداری رنگی از عروق) را برای شناسایی محل دقیق گرفتگی و باز کردن آن با استنت یا جراحی ضروری می‌دانند.