حرکت دیواره قلب (Wall Motion) چیست و چگونه بررسی می‌شود

Wall Motion

Wall Motion به حرکت طبیعی یا غیرطبیعی دیواره‌های بطن چپ در هنگام انقباض و انبساط قلب اشاره دارد و یکی از مهم‌ترین شاخص‌های سلامت عملکرد قلب است. در حالت طبیعی، تمام بخش‌های دیواره بطن چپ به‌صورت هماهنگ و یکنواخت منقبض می‌شوند و خون را به‌طور مؤثر به آئورت پمپ می‌کنند. هرگونه اختلال در این حرکت می‌تواند نشانه‌ای از بیماری‌های قلبی، به‌ویژه بیماری عروق کرونر باشد.

حرکت طبیعی دیواره‌ها به این معناست که هر بخش از بطن چپ در زمان سیستول به سمت مرکز حفره قلب حرکت می‌کند و ضخیم‌تر می‌شود. این ضخیم شدن نشان‌دهنده عملکرد سالم عضله قلب است. اگر بخشی از دیواره کمتر حرکت کند یا ضخیم نشود، احتمال وجود آسیب عضلانی یا کاهش خون‌رسانی مطرح می‌شود.

یکی از اختلالات مهم در Wall Motion، Hypokinesia است. در این حالت، دیواره قلب حرکت دارد اما کمتر از حد طبیعی. این وضعیت معمولاً در نواحی دیده می‌شود که خون‌رسانی آن‌ها کاهش یافته است، مانند بیماران با تنگی عروق کرونر. هیپوکینزی می‌تواند نشانه‌ای از ایسکمی یا آسیب خفیف عضله باشد.

نوع شدیدتر اختلال، Akinesia است. در این حالت، بخشی از دیواره اصلاً حرکت نمی‌کند. این وضعیت معمولاً پس از سکته قلبی رخ می‌دهد، جایی که عضله قلب در آن ناحیه دچار نکروز شده و توانایی انقباض را از دست داده است. آکینزی نشان‌دهنده آسیب جدی و دائمی عضله است.

شدیدترین اختلال، Dyskinesia است. در این حالت، دیواره نه‌تنها منقبض نمی‌شود، بلکه در جهت مخالف حرکت طبیعی به بیرون برجسته می‌شود. این حالت معمولاً در نواحی با آسیب شدید پس از انفارکتوس دیده می‌شود و نشانه‌ای از ضعف شدید عملکرد بطن چپ است.

اختلالات Wall Motion معمولاً در بیماری‌های عروق کرونر دیده می‌شوند. زمانی که یک شریان کرونر تنگ یا مسدود می‌شود، ناحیه‌ای از عضله قلب که توسط آن تغذیه می‌شود دچار کاهش حرکت می‌گردد. این تغییرات می‌توانند حتی قبل از بروز علائم شدید قابل مشاهده باشند.

در نارسایی قلبی نیز Wall Motion غیرطبیعی دیده می‌شود. بطن چپ ممکن است به‌طور کلی ضعیف شود و همه دیواره‌ها دچار کاهش حرکت شوند. این حالت به‌عنوان Global Hypokinesia شناخته می‌شود و نشان‌دهنده کاهش کلی عملکرد پمپاژ قلب است.

اکوکاردیوگرافی ابزار اصلی برای ارزیابی Wall Motion است. با استفاده از تصاویر زنده، پزشک می‌تواند حرکت هر بخش از دیواره بطن چپ را مشاهده و تحلیل کند. داپلر و تکنیک‌های پیشرفته مانند Strain Imaging نیز می‌توانند اختلالات ظریف‌تر را شناسایی کنند.

MRI قلب نیز برای ارزیابی دقیق Wall Motion استفاده می‌شود. این روش به‌ویژه در بیمارانی که نیاز به بررسی دقیق‌تر دارند یا تصاویر اکو کیفیت کافی ندارند بسیار مفید است. MRI می‌تواند نواحی زنده و غیرزنده عضله قلب را از هم تفکیک کند.

اختلالات Wall Motion می‌توانند به پزشک کمک کنند محل آسیب قلبی را مشخص کند. برای مثال، کاهش حرکت در دیواره قدامی معمولاً با انسداد شریان نزولی قدامی (LAD) مرتبط است. این ارتباط تشخیصی در مدیریت بیماران با سکته قلبی اهمیت زیادی دارد.

Wall Motion همچنین در ارزیابی اثربخشی درمان‌ها نقش دارد. پس از باز کردن عروق کرونر یا درمان نارسایی قلبی، بهبود حرکت دیواره‌ها می‌تواند نشانه‌ای از پاسخ مناسب به درمان باشد. این تغییرات معمولاً در پیگیری‌های دوره‌ای قابل مشاهده‌اند.

در برخی بیماران، اختلالات Wall Motion تنها در شرایط استرس ظاهر می‌شود. تست استرس اکو می‌تواند این نواحی را شناسایی کند. زمانی که قلب تحت فشار قرار می‌گیرد، نواحی با خون‌رسانی ناکافی دچار کاهش حرکت می‌شوند و این موضوع به تشخیص بیماری کمک می‌کند.

Wall Motion نه‌تنها برای تشخیص، بلکه برای پیش‌آگهی نیز اهمیت دارد. نواحی وسیع آکینزی یا دیس‌کینزی معمولاً با خطر بالاتر نارسایی قلبی و آریتمی همراه هستند. بنابراین تحلیل دقیق حرکت دیواره‌ها می‌تواند آینده بیمار را تا حد زیادی پیش‌بینی کند.

در نهایت، Wall Motion یکی از کلیدی‌ترین شاخص‌های سلامت عضله قلب است. حرکت هماهنگ و طبیعی دیواره‌ها نشان‌دهنده عملکرد خوب قلب است، در حالی که هرگونه اختلال می‌تواند نشانه‌ای از بیماری‌های جدی باشد. ارزیابی دقیق و منظم Wall Motion به پزشکان کمک می‌کند بیماری‌ها را زودتر تشخیص دهند و درمان مناسب را انتخاب کنند.