ترمیم آنوریسم آئورت سینه‌ای با استنت (TEVAR) چیست و چگونه انجام می‌شود

✨ جراحی تی‌وار (TEVAR – Thoracic Endovascular Aortic Repair) یک روش مدرن و کم‌تهاجمی برای ترمیم مشکلات بخش قفسه سینه در بزرگترین رگ بدن، یعنی آئورت، است. در این روش، به جای ایجاد یک شکاف بزرگ در قفسه سینه و جراحی باز، پزشکان از یک استنت‌گرافت (Stent-Graft) که نوعی لوله توری فلزی پوشیده شده با پارچه‌های مخصوص پزشکی است، برای تقویت دیواره رگ استفاده می‌کنند. این تکنولوژی مانند قرار دادن یک لوله محافظ جدید در داخل یک لوله قدیمی و آسیب‌دیده عمل می‌کند.

🧱 آئورت در ناحیه قفسه سینه ممکن است دچار برآمدگی یا آنوریسم (Aneurysm – متورم شدن دیواره رگ) یا پارگی لایه‌های داخلی (Dissection) شود. اگر این مشکلات درمان نشوند، خطر انفجار رگ و خونریزی داخلی کشنده وجود دارد. تی‌وار با مسدود کردن مسیر خون به داخل بخش ضعیف یا پاره شده، فشار را از روی دیواره آسیب‌دیده برمی‌دارد و جریان خون را از درون لوله مصنوعی جدید هدایت می‌کند تا از بروز فاجعه جلوگیری شود.

💉 شروع این فرآیند معمولاً از طریق یک سوراخ بسیار کوچک در کشاله ران انجام می‌شود. جراح متخصص عروق، استنت‌گرافت را که به صورت فشرده در یک کاتتر (Catheter – لوله باریک هدایت‌کننده) قرار دارد، وارد شریان فمورال (شریان اصلی پا) کرده و تحت نظارت دقیق تصاویر اشعه ایکس، آن را به سمت بالا و محل آسیب‌دیده در قفسه سینه می‌فرستد. این دقت تصویری باعث می‌شود دستگاه دقیقاً در محل مورد نظر مستقر شود.

🌪️ وقتی کاتتر به نقطه هدف رسید، جراح استنت‌گرافت را آزاد می‌کند. این لوله مصنوعی به دلیل خاصیت فلز حافظه‌دار (مانند نیتینول)، باز شده و به دیواره‌های سالم رگ در بالا و پایین ناحیه آسیب‌دیده می‌چسبد. با باز شدن این پوشش، خون دیگر به بخش متورم یا پاره شده فشار نمی‌آورد و خطر پارگی ناگهانی رگ به طور کامل برطرف می‌شود. این فرآیند معمولاً با بی‌حسی موضعی یا بیهوشی سبک انجام می‌گیرد.

🩺 یکی از بزرگترین مزایای تی‌وار نسبت به جراحی سنتی، کاهش خیره‌کننده خطرات جانبی است. در جراحی باز، نیاز به از کار انداختن موقت ریه‌ها و استفاده از دستگاه‌های سنگین پشتیبان وجود دارد، اما در تی‌وار، بدن تحت استرس بسیار کمتری قرار می‌گیرد. این موضوع به‌ویژه برای بیماران مسن یا کسانی که مشکلات ریوی و کلیوی دارند و توان تحمل یک جراحی سنگین را ندارند، بسیار تعیین‌کننده و نجات‌بخش است.

🏥 دوران نقاهت پس از تی‌وار بسیار کوتاه است. بیمارانی که جراحی باز انجام می‌دهند ممکن است هفته‌ها در بیمارستان بستری باشند، اما در روش تی‌وار، اکثر افراد پس از ۲ تا ۳ روز مرخص می‌شوند. نبود زخم‌های بزرگ روی قفسه سینه باعث می‌شود درد پس از عمل بسیار ناچیز باشد و بیمار بتواند خیلی سریع فعالیت‌های سبک خود را از سر بگیرد. این روش به معنای واقعی کلمه، تروما (آسیب ناشی از جراحی) را به حداقل می‌رساند.

🩹 پس از انجام تی‌وار، پایش منظم با استفاده از سی‌تی اسکن (CT Scan) یا سونوگرافی بسیار مهم است. پزشک باید مطمئن شود که استنت‌گرافت در جای خود ثابت مانده و هیچ نشت خونی (Endoleak) در اطراف آن وجود ندارد. به مرور زمان، بخش متورم رگ که دیگر تحت فشار خون نیست، کوچک شده و بافت‌های بدن در اطراف لوله مصنوعی تثبیت می‌شوند که این به معنای درمان کامل و ایمن است.

💊 مدیریت فشار خون پس از این عمل حیاتی‌ترین بخش مراقبت است. فشار خون بالا می‌تواند به محل‌های اتصال استنت فشار وارد کند، بنابراین بیمار باید داروهای خود را به دقت مصرف کرده و سبک زندگی سالمی را دنبال کند. همچنین دوری از فعالیت‌های فیزیکی بسیار سنگین در ماه‌های اول توصیه می‌شود تا لوله مصنوعی کاملاً با دیواره رگ ادغام شود. تی‌وار به بیمار اجازه می‌دهد با خیالی آسوده از بابت رگ اصلی بدن، به زندگی ادامه دهد.

🏃 بازگشت به زندگی عادی با تی‌وار بسیار سریع اتفاق می‌افتد. این تکنولوژی نه تنها جان بیمار را از یک خطر بزرگ نجات می‌دهد، بلکه کیفیت زندگی او را نیز حفظ می‌کند. افرادی که با ترس از پارگی رگ زندگی می‌کردند، پس از این عمل حس امنیت دوباره‌ای پیدا می‌کنند. تی‌وار در واقع یک “زره پوش داخلی” برای آئورت است که با ظرافت تمام، استحکام را به سیستم گردش خون بازمی‌گرداند.

✨ در مجموع، تی‌وار شاهکاری از ترکیب مهندسی مواد و جراحی عروق است. این روش با تبدیل یک جراحی وحشتناک و پرخطر به یک مداخله ظریف و ایمن، فصل جدیدی را در درمان بیماری‌های آئورت باز کرده است. امروزه به برکت این تکنولوژی، ترمیم آئورت دیگر یک کابوس جراحی نیست، بلکه یک اقدام دقیق و مینیاتوری است که زندگی را با کمترین جراحت به بیماران بازمی‌گرداند.